Châtau des Tilleuls
Der Kronprinz arriveert in september 1914 in Stenay en als woonhuis kiest hij het château des Tilleuls (door de Duitsers "Unter der Linden" genoemd) aan de noordkant van het provinciestadje.
Hij zal er tot februari 1918 verblijven.
Het château des Tilleuls (door de fam. Verdier gebouwd in 1879-1881) wordt in 1940 aan het begin van de Tweede Wereldoorlog door de Fransen zelf verwoest. In een poging de weg op te blazen om de Duitsers tegen te houden wordt het kasteel zwaar beschadigd. Alle ramen liggen eruit en het dak is deels weg geblazen. Herstel is mogelijk maar daar wordt geen geld voor ter beschikking gesteld. Het kasteel wordt opgegeven.
In 1950 wordt met behulp van de wederopbouwgelden een nieuw huis gebouwd op de funderingen van het oude kasteel. Het bordes en de kelders blijven in takt, zook de rijkversierde toegangsdeuren, die toegang geven tot deze kelders. Hier werden de auto's van de Kronprinz geparkeerd en was de ingang van de schuilkelder. In de kelder is nog steeds de schuilplaats van de Kronprinz te vinden. De kelder had een eigen luchtverfrissings installatie en vanuit de riante tuin kon men op 3 verschillende plaatsen via een tunnel de schuilkelder bereiken.
Uit: Louis Dumur, pag. 235.
"Zijn Keizerlijke Hoogheid bewoonde een weelderige, moderne villa, in het uiterste Noorden van Stenay aan den weg naar Cervisy. Zij was het eigendom van een zekere dame, die Duverdier heette en droeg den naam van "Chateau des Tilleuls".
Hier was het, dat de Kroonprins bezoeken van beteekenis ontving, audiëntie verleende, ontelbare ridders van het IJzeren Kruis decoreerde en de officieren van zijn staf verzamelde aan diners of soupers.""De lunchen en diners, die Zijne Keizerlijke Hoogheid de Kroonprins op het Chateau des Tilleuls gaf, waren, hoewel een zeker ceremonieel niet ontbrak, wegens de niet zeer ruime behuizing en de nabijheid van het front, van intiemen aard en militairen eenvoud. Meestal hadden zij plaats ter gelegenheid van het bezoek van belangrijke persoonlijkheden: generaals die de voorste linie hadden geinspecteerd, en vreemdelingen of Duitsche gasten, die uit Charleville kwamen."
Foto's van de tekeningen van het oorspronkelijke kasteel.
Citaat uit de Nederlandse vertaling van het boek van Louis Dumur: "De slachter van Verdun." Pag. 329.
"Terwijl ik in mijn schuilplaats, overspannen door slapeloosheid, het luguber gehuil der Fransche granaten hoorde en in zenuwspanning telkens opsprong bij hun ontploffing zag mijn gemartelde verbeelding voortdurend in schroeiende beelden wat zich wellicht in het comfortabele intimiteit van het château des Tilleuls afspeelde. Ik zag de prachtige groote slaapkamer van den Kroonprins met de openslaande vensters op het plechtig stille kasteelpark, het hemelsblauwe en met vogels beschilderde plafond, de groote marmeren schoorsteen met aan weerszijden de groote geschilderde portretten van Franschen uit den tijd van Louis-Philippe en het schitterende bed met groen fluweelen baldakijnen goudkleurig zijden gordijnen."
Een tunnelingang, de schuilkelder, het bordes en een van de deuren die toegang geven tot de kelders.
De kronprinz schrijft hierover in zijn "Memoires van Kroonprins Wilhelm" (uitg. Mundus - Amsterdam):
"Een "oorlogsavontuur" is er in ons huwelijk toch geweest. De kroonprinses heeft mij in 1915 éénmaal - voor twee dagen maar - bezocht in mijn hoofdkwartier te Stenay. In den morgen van den tweeden dag om vier uur begon er een Fransche vliegeraanval - blijkbaar alleen op mijn huis gemunt, dat toen nog geen kelder had, veilig tegen bommen. Een bom, die goed geraakt had, zou zeker geen half werk hebben gedaan. De aanval duurde twee uur. Vier en twintig vliegtuigen wierpen hun bommen rondom het huis - er zijn honderd en zestig bommen geteld. Verschillende sloegen slechts enkele meters van ons huis in. Helaas kostte dit een aantal menschenlevens. Het was de ernstigste vliegeraanval, dien ik tot dien tijd had meegemaakt. Ook bij deze zenuwbeproeving heeft mijn vrouw zich dapper en kalm en kranig gehouden."
Château des Tilleuls anno 2005:
de tuin met nog de oorspronkelijke bank; de tuinzijde van de huidige villa met het oude bordes; en het kippenhok dat net als de watertoren ernaast nog origineel maar vervallen is.
Verantwoording - Webesign: Moulin le Cygne - Contact: webmaster
Duplication or reproduction of the contents of this web site, including,but not limited to,
content, graphics and source code, is prohibited without expressed written consent by Betula Alba ©.
